Op de normaal rustige landweg richting de boerderij van Johan stond zondagochtend een flinke file. “We zouden eigenlijk om elf uur ’s ochtends starten, maar ze stonden al vanaf tien uur in de rij”, vertelt de aardappelboer.

Een van die mensen in de rij is Antoon van der Linden uit Eersel. “Als je hier niet naartoe komt, ben je een dief van je eigen portemonnee”, vertelt hij. “Ik neem tweehonderd kilo mee, ook voor vrienden en kennissen. Sommigen hebben geen auto en anderen geen tijd om langs te komen. Dan doen wij dat toch.”

Ook Vladimir Lipsts uit Geldrop kwam zondagochtend vroeg om een hoop aardappelen te scoren. “Wij gebruiken thuis altijd veel aardappelen tijdens het koken. Dan is dit natuurlijk een hele goede prijs. Ik neem honderd kilo mee, maar dat is niet alleen voor onze familie. Als ik toch rij, waarom niet?”, legt hij uit.

Niet iedereen geloofde meteen dat de actie van boer Johan echt was. “Ik vermoedde eerst dat het ging om een 1 aprilgrap”, lacht Anja uit Valkenswaard. “We hebben het er maar op gewaagd en zagen al snel dat het echt was. Wij nemen vijftig kilo mee. Ik zag zelfs mensen met aanhangers, maar zoveel hoeven wij niet.”

Ook de familie van Johan zelf zal de komende tijd voornamelijk op aardappels leven. “Wij eten sowieso bijna iedere dag aardappels”, lacht hij, “maar we proberen het overschot nog een beetje op te eten. Al zal dat niet helemaal lukken”, geeft Johan eerlijk toe. Er ligt namelijk nog tonnen aardappelen in z’n schuur. “Er zal toch wel een gedeelte op de composthoop belanden.”

Het enorme overschot van ruim 250.000 kilo heeft volgens de aardappelboer uit Hapert verschillende oorzaken. “We verkopen minder door de hogere importheffingen in Amerika en meer eigen productie in Azië. Ook was het een goed groeiseizoen in Europa. Er is dus meer aanbod en minder vraag.”

Johan baalt dat er zoveel aardappelen over zijn, al is zijn grootste zorg niet dat het geld kost. “We voelen het wel, maar gaan er financieel niet aan onderdoor.” Veel erger vindt hij dat al die aardappels weggegooid kunnen worden. “Dat steekt. In het kader van voedselverspilling vind ik dat natuurlijk het ergste.”

 De boer vindt het hartverwarmend om te zien dat zoveel mensen hem graag verlossen van enkele tientallen kilo’s aardappels. “We wisten niet precies wat we ervan moesten verwachten, maar er blijkt nu een file in de straat te staan om te kunnen parkeren. Het helpt mij als ondernemer ook echt wel dat mensen het ons gezin ook gunnen. Dat geeft me een heel fijn gevoel.”