Corsocultuur in Valkenswaard blijft overeind ondanks strengere regelgeving

Sinds 2022 is het bloemencorso uitgebreid naar het Corso en Cultuurfestival dat nu in samenwerking met De Hofnar niet alleen de derde zondag van september plaatsvindt, maar het hele weekend. Nu de eerste tenten in Valkenswaard al staan om te gaan bouwen voor het bloemencorso, erkent voorzitter Iwan van Vugt van het evenement dat die regeltjes soms best ver gaan: "De tenten moeten voldoen aan een bepaald niveau, met name als het gaat om de constructie en de verankering. Ze moeten blijven staan tijdens alle weersomstandigheden. Ook als het windkracht 6 of 7 is", legt hij uit.

Vanuit de gemeente is er voor drie jaar geld om te investeren in materiaal, zoals bijvoorbeeld spanbanden, om aan de kwaliteitseisen te voldoen. "Daarmee zijn we nu in de afrondende fase", vertelt hij.

Sinds 5 jaar besteedt de organisatie het veiligheid crowdmanagement uit. "We hebben dat jarenlang zelf gedaan, maar dat is niet meer te doen", redeneert hij. Bij crowdmanagement gaat het erom dat bezoekers veilig het evenement kunnen bezoeken. "En daar komt veel bij kijken", weet Van Vugt uit ervaring.

Hoewel hij nu voor het tweede jaar voorzitter is, zat hij 10 in het bestuur en bouwde hij daarvoor 15 jaar lang mee bij Wilhelmina, een van de 12 buurtschappen. "Ik was toen ook paradeleider en moest zorgen dat het buurtschap veilig rond kon trekken", verklaart hij. 

In verband met de veiligheid moet de vergunning voor het festijn ieder jaar worden herzien: "Daar zit een heel veiligheidsplan aan vast. Er moet EHBO aanwezig zijn, voldoende verkeersregelaars, iedereen moet goed bereikbaar zijn", somt hij op. Het is volgens de voorzitter niet zo dat alles voor die vergunning herzien moet worden: "Kijk, 80 procent is gewoon goed. Maar er is altijd 20 procent waarvan je niet zeker weet hoe het gaat lopen. Zoiets als 'waar komt die foodtruck te staan', of een andere wijziging."

Ondanks de vele regeltjes die er zijn en die ook nog al eens veranderen, blijft het bloemencorso volgens de voorzitter een geweldig evenement om te organiseren. Sinds 2021 plaatste UNESCO de corsocultuur, waar ook Valkenswaard onderdeel van is, op de Representatieve Lijst van het Immaterieel Cultureel Erfgoed van de Mensheid. "Dankzij Unesco leeft de corsocultuur nog steeds in Valkenswaard", concludeert hij. 

Dat blijkt alleen al uit de 1500 hobbyisten (vrijwilligers kan Van Vugt ze niet noemen) die meewerken aan het corso. "Je komt binnen, gaat meedoen en generaties zetten het door", vertelt hij. Volgens de voorzitter is er ook weer een langzame groei vanuit de jeugd te zien: "Daar hebben we ook echt op ingezet. Er is een nieuw bestuurslid voor de jeugd. Die heeft contact gehad met scholen, zoals het Were Di om de jeugd enthousiast te maken. En dat heeft gewerkt." 

Om de jeugd te blijven prikkelen worden er nu ook allerlei workshops gegeven, zoals figuratie, wagens ontwerpen en wagens bouwen. Vorig jaar was er een aparte jeugdparade waarbij kinderen met hun eigen gemaakte miniwagens meeliepen. "Die zie je dan in groepjes van vier meelopen in de parade en die staan daar zo te stralen", weet hij zich blij te herinneren. De jeugd aanwas was groter dan verwacht: "We moesten er echt de rem op zetten", lacht hij. 

Toch is hij blij met de komst van meer jongeren bij het evenement. "We willen ze op een voetstuk zetten. Zo huldigen we de jeugd als ze vijf jaar lid zijn; dan wordt er een speld op gedaan, een woordje gezegd en opa en oma staan er dan trots bij te kijken", glundert hij.

Dat het festijn in september 1953 plaatvond, voortkomend uit de bevrijding, maakt het anno 2026 de 74e editie. Vorig jaar deden ze dat onder meer in samenwerking met Erfgoed 40-45 die ook dit jaar weer voor spektakel gaan zorgen. "Zij gaan mee onder onze vergunningsparaplu en we hopen het festival zo ook steeds naar een hoger niveau te tillen", verklaart Van Vugt. 

Dankzij haar bekendheid, trekt het Corso en cultuurfestival ook voldoende sponsoren, oftewel vrienden van het Corso, om het gratis toegankelijk te houden. "En naast die 1500 hobbyisten hebben we ook nog 25 man bestuur die zich inzetten. Tante Jo, die de koffie verzorgt, mensen die komen prikken, het leeft enorm", weet hij.

Er is naar zijn idee ook helemaal geen concurrentie onder de buurtschappen. "Tuurlijk zijn er prijzen te winnen, maar ik zie vooral de saamhorigheid in de tenten. Je kunt bij iedereen in de keuken kijken om te zien, hoe doe jij dit of dat?!", weet hij. En daar aan toevoegend: "Mensen denken altijd aan het corso als die ene zondag in het jaar, of nu dat ene weekend in het jaar, maar voor ons is het 51 weken Corso en een week niet."