Hulp gratis en anoniem

Op jaarbasis krijgt de Stichting zo’n 1100 hulpaanvragen vanuit inwoners uit diverse gemeenten in Zuidoost Brabant. Het kan gaan om mensen met een verslaving of mensen die een dierbare zijn verloren. “Een groot goed”, volgens medewerker van het Zelfhulp Netwerk, Evelien Heijmans: “Iedereen kan bij ons aankloppen. De hulp is gratis en anoniem. Dat wil zeggen dat wij de mensen die behoefte hebben aan lotgenotencontact bij elkaar brengen, maar wij weten niet of ze daadwerkelijk deel gaan nemen aan een groep.”

Delen van ervaringen

De reden om een zelfhulpgroep op te willen richten, kan heel divers zijn, legt de hulpondersteuner uit: “Dat kan gaan om relatieverslaving, er is een groepje transgenders dat wekelijks bijeenkomt, maar wat je de laatste tijd ook heel veel ziet is ouderverstoting. Kinderen die hun ouders niet meer willen zien, maar ook bijvoorbeeld mensen met PTSS.”

Het mooie aan deze manier van zelfhulp is volgens Heijmans dat mensen hun ervaringen kunnen delen. “Lotgenoten vinden erkenning, maar ook herkenning bij elkaar en samen kunnen ze werken aan hun herstel. Mensen zijn zo blij; ze weten ‘ik ben niet gek, ik ben niet alleen’. “

Samenwerking

De stichting werkt met samen met diverse organisaties, zoals GGZ, maar ook met ruim 200 vrijwilligers. Bijvoorbeeld met de kartrekkers van een zelfhulpgroep.

“Dat is een deelnemer die binnen de groep de organisatie een beetje op zich neemt. Deze mensen hebben een grotere rol dan alleen groepslid zijn”, legt Heijmans uit.

Om die mensen op weg te helpen, biedt de stichting trainingen, en zijn er themadagen: “Zo hebben we komende week een themadag over het schrijven van je eigen ervaringsverhaal; hoe doe je dat?!”, vertelt ze.

Nut en noodzaak

Gezien de enorme toename van het aantal zelfhulpaanvragen, wordt het voor de Stichting steeds lastiger om iedereen in een groep te plaatsen. De subsidies die vanuit de gemeentes worden verleend, zijn dan ook niet altijd meer toereikend, terwijl men absoluut het nut ziet van wat de stichting doet. Heijmans: “Mensen maken ook vaak gebruik van een lotgenotengroep, wanneer ze ergens op de wachtlijst staan, zodat ze toch al geholpen kunnen worden. Of ze zien het als een verlengingsstuk voor de hulp die ze al krijgen, maar ook als nazorg kan het heel belangrijk zijn. Bijvoorbeeld wanneer het gaat om mensen met een verslaving”, legt ze uit.

Wachtlijstbeheer

Zelf hebben ze sinds vorig jaar wachtlijstbeheer geïntroduceerd binnen de Stichting zelf. Wanneer een groep vol is en meer mensen melden zich, dan benaderen ze de overgebleven mensen: “Zo hadden we 6 mensen op de wachtlijst voor een groep voor traumaverwerking. Die vragen we dan of ze met elkaar in contact willen komen en dat pakte heel goed uit”, vertelt de hulpondersteuner.

Behoefte

Hoewel deelname aan een zelfhulpgroep anoniem en autonoom is; deelnemers bepalen zelf hoe deze groep vorm en structuur krijgt, willen de subsidie verlenende gemeentes de behoefte eraan wel inzichtelijk houden: “Iedere twee jaar houden we daarom een klein onderzoekje om te zien hoeveel groepen er zijn of hoeveel deelnemers een groep heeft”, legt Heijmans uit. Dat ze nu moeite hebben om aan alle aanvragen te voldoen is volgens de hulpondersteuner bespreekbaar: “Vorig jaar hebben we bij de gemeente Veldhoven aangeklopt en aangegeven dat we meer groepen dan subsidie hadden. Toen hebben ze bijgeschikt.” Daar voegt de ondersteuner aan toe: We willen graag iedereen helpen en niet ‘NEE’ hoeven verkopen.” 

Kamp je met psychische problemen, depressie of bijvoorbeeld met het verlies van een dierbare en wil je meer informatie over Stichting Zelfhulp Netwerk ZuidOost-Brabant? Kijk op: www.zelfhulpnetwerk.nl of mail naar info@zelfhulpnetwerk.nl. Bellen kan ook naar 040 – 2118328.