Vijf jaar Buurtgezinnen in de Kempen: 'Mensen willen graag iets voor een ander betekenen'

De landelijke stichting Buurtgezinnen werd opgericht in 2015 en is sinds 2021 actief in Bergeijk, Bladel, Eersel en Reusel-De Mierden. Gezinnen die tijdelijk meer draaglast dan draagkracht hebben, bijvoorbeeld door ziekte, een scheiding of andere ingrijpende omstandigheden, worden gekoppeld aan een steungezin in de buurt. Een kind gaat daar bijvoorbeeld een middag per week spelen of blijft er af en toe een nachtje logeren, zodat ouders even op adem kunnen komen.

Het zoeken naar de juiste matches en het koppelen van de gezinnen gebeurt door de coördinatoren. "We begeleiden de gezinnen maar zijn geen hulpverleners", benadrukt Sara van Trigt. Ze is coördinator voor Buurtgezinnen in Eersel en Bergeijk. Haar collega Dianne Mariën is coördinator voor Buurtgezinnen in Bladel en Reusel-De Mierden. De afgelopen vijf jaar maakten ze ongeveer 150 koppelingen tussen vraag- en steungezinnen.

Het uitgangspunt is dat gezinnen na een periode van maximaal twee jaar weer voldoende op eigen kracht verder kunnen. In veel gevallen betekent dat niet dat het contact stopt. "Vaak blijven gezinnen elkaar daarna gewoon zien", vertelt Mariën. "Soms wat minder intensief, bijvoorbeeld alleen nog in de vakanties of bij verjaardagen. Dan is de ondersteuning niet meer nodig, maar is er wel een waardevolle band ontstaan."

Dat geeft volgens de coördinatoren veel voldoening. “Eigenlijk zijn alle koppelingen successen in ons werk”, vertelt Mariën. “En daar zitten ook pareltjes tussen.” 

Als voorbeeld noemt ze een jongen die op school weinig aansluiting vond en weinig zelfvertrouwen had. Hij werd gekoppeld aan een ouder echtpaar en ging om de week een middag bij hen op bezoek.

"De man had een houtwerkplaats. Samen bouwden ze een boomhut en werkten ze aan allerlei andere houtprojecten”, legt Mariën uit. “Bij de afronding liet de jongen vol trots zien wat ze allemaal hadden gemaakt. Je zag dat zijn zelfvertrouwen was gegroeid. Dat was erg mooi om te zien."

Toch vertellen Van Trigt en Mariën dat het niet altijd lukt om direct een passend steungezin te vinden. "Je hoopt het natuurlijk altijd en in 95 procent van de gevallen lukt dat ook", vertelt Van Trigt. "Maar vooral voor kinderen met een specifieke zorgvraag is het vinden van een steungezin soms lastig en lukt het niet altijd."

De belangrijkste boodschap die Van Trigt en Mariën na vijf jaar willen meegeven, is dat niemand alles alleen hoeft te doen. Dat blijkt ook uit een gezin dat zich eerst als steungezin inzette, later zelf door ziekte een vraaggezin werd en na die moeilijke periode opnieuw steungezin werd. Van Trigt: "Iedereen kan in een periode terechtkomen waarin het even niet lukt. En er zijn hier gelukkig veel mensen die juist graag iets voor een ander willen betekenen. Die Kempische gastvrijheid daar zijn we de inwoners heel dankbaar voor."